Gaasterland wandeltocht te Oudemirdum.

10 maart 2018. Gaasterland wandeltocht te Oudemirdum. Organisatie FLAL Afstand 25 km. Als we om 7.00 uur van huis gaan regent het ligt ( motregen). Tegen 8 uur komen we aan in Oudemirdum waar Jan en Jan ons al opwachten en ons een parkeerplaats aanwijzen. We kunnen nog net de start van de 60 kilometer wandelaars meemaken. Daarna inschrijven en de sociale contacten onderhouden. De wandeltocht zal gaan door een voor ons bekend gebied. Een stuk langs de Luts langs de afgebrande Manage en via de Wijldemark richting Bakhuizen. Daar is de eerste rust in “De Gearte”. We hebben dan  ruim 12 km afgelegd. Dan wandelen via mooie paden terug en houden nog een rust in het Paviljoen ’t Mirnser klif aan het IJsselmeer op 17,5 km. Via het Rijsterbos gaat het terug naar Oudemirdum. Daar maken we nog een klein rondje door het dorp. De teller staat dan op 24,5 km. Een wandeltocht door een prachtig natuurgebied. Over het weer kunnen we niet klagen droog een lekkere temperatuur en soms een watering zonnetje maar vooral droog. Het licht voor de foto’s was soms verrassend mooi en soms wat mistig.  Het leverde dan ook meer dan 200 foto’s op en was de keuze niet gemakkelijk, daarom deze keer wat meer foto’s dan gebruikelijk.

Tip zie de foto van afgelopen week de winter en in Harlingen zeer laagwater met spectaculaire foto’s van de havens. Ze staan op de fotopagina.

Klik op de foto voor de fotoreportage.

Informatie via de FLAL van deze tocht.

De Gaasterlandtocht
Gaasterland, land van gaasten, zandige verhogingen in een overigens laag gebied.
Het zijn keileemruggen, bedekt met een dikkere of dunnere laag zand, die het glooiende landschap van Gaasterland vormen. Ontstaan in de voorlaatste ijstijd, toen een gletsjer heen en weer schoof in wat nu de Fluessen zijn. Voor de gletsjer ontstonden de opgestuwde wallen van enerzijds Gaasterland en anderzijds het gebied rond Koudum.
Alle routes zijn zo uitgezet dat het golvende karakter van de streek op z’n mooist zichtbaar is, en de 60 km lopers maken zelfs kennis met beide kanten van de vroegere gletsjer.
Maar keileem heeft meer kanten: hij biedt bijvoorbeeld goede weerstand tegen de zee, en dat is ook de reden dat de kern van de Afsluitdijk bestaat uit keileem! Tijdens de wandeling krijgen vooral de 25 km lopers dat heel mooi te zien in laatste 100 meter voor de tweede rust: je loopt daar langs een klifkust.
Weer een andere kant van keileem is de ondoorlatendheid. Het gevolg is dat er gebieden ontstaan met een hoge grondwaterspiegel, en dat maakt ze lastig bruikbaar. Maar de mens heeft een methode ontwikkeld om ze rendabel te maken, en vooral de 40 en 60 km lopers kunnen dat prachtig zien in de Lycklama- en Starnumanbossen. Daar zijn zo’n 200 jaar geleden greppels gegraven om het water af te voeren; de grond uit de greppels werd op de tussenliggende stroken gegooid, waardoor de zgn. rabatten ontstonden: hoge ruggen waarop eikenhakhout werd aangeplant. Jonge eikenstammetjes werden regelmatig gekapt en ontdaan van hun schors. Daaruit maakte men looizuur, gebruikt in de leerlooierijen. Het schillen heet “eken” een begrip dat je nog in sommige familienamen tegenkomt (Eekma bijv.).
De rabatten en greppels zijn nog duidelijk zichtbaar, maar het hakhout is inmiddels uitgegroeid tot eikenbos en Staatsbosbeheer laat de natuur nu rustig z’n gang gaan in de Starnumanbossen, waardoor er in de toekomst weer een soort oerbos zal ontstaan. Ook dat is al te zien! Een mooi voorbeeld van verandering in de loop van de tijd: van woeste grond in de 18e eeuw via productiebossen in de 19e eeuw naar een natuurgebied in onze tijd.
Iets heel anders.
Gaasterland ligt tussen IJsselmeer en de Friese meren. Op alle drie afstanden kan men genieten van het uitzicht op de voormalige Zuiderzee, terwijl de 40 en 60 km lopers ook nog kennismaken met de meren, met een paar prachtige paden langs de oevers.
Allemaal zien de lopers tegen het eind van de route de grote kei bij Oudemirdum, aangevoerd uit Scandinavië door het ijs. Ooit bezat Gaasterland het enige Friese hunebed (de 25 km lopers zien onderweg een verwijzing naar de “steenkist”, een aardig woord voor “hunebed”. In de 19e eeuw kende Gaasterland naast de rijke adellijke families op hun landgoederen ook veel armoede. Sociale voorzieningen waren er niet, en dus bedachten de gemeenten van alles om de werkloze dagloners aan een beetje inkomen te helpen. Bijvoorbeeld door ze ‘s winters stenen te laten kloppen tot grind voor de aanleg van wegen. Dat lot viel ook de steenkist ten deel! En over de vraag hoe gezond het steenkloppen was moet je maar niet te lang nadenken!
En dan zijn de drooggelegde meren, waar de 60 km lopers door komen, of de herinnering aan het voormalige landgoed waar de 25ers langs lopen, nog niet genoemd. En dat geldt ook voor de toren van de luchtbescherming, en voor de opkomst van pretpark en golfbaan, enz. enz.
Kortom: veel te zien en te genieten tijdens de wandelingen in dit speciale stukje Friesland!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s