Foto week 28 van 11 t/m 17 juli 2022

De week staat in het teken van de Toll Ships Race in Harlingen. Maar een fietstochtje langs Haven en zee blijft altijd trekken. De begroeiing op de Pier en Honden die zwemmen in de haven en een meeuw die probeert een grote vis te verorberen er altijd veel wat te beleven. De jeugd zwemt in de grachten een op merkelijk schilder op het Franekereind. Harlingen maakt zich op voor 4 dagen feest. Verslag en foto’s volgen later.

Klik op de voor alle weekfoto’s

16 juli 2022 Youp van ’t Hek Column “Benefiets”.

Hoe radeloos moet je als actievoerder zijn als je uit protest tiewraps aan elektrieke fietsen gaat vastbinden? Er lopen nu types door Amsterdam die dat serieus doen. Denken ze dat ze daarmee de wereld redden? Maar fietsen moeten gewoon gejat worden. Anders hadden ze maar geen fiets moeten worden. En zeker niet in Mokum. Maar we gaan toch niet truttig aan elkaars fiets zitten? Of aan VanMoofjes schudden omdat het alarm dan lekker gaat piepen? Stelletje diep gestoorden. Ga in godsnaam wat nuttigs doen met je leven.

Zoals ik. Ik ga binnenkort een benefiet voor Neelie Kroes geven. Die raakt namelijk haar luizige pensioentje kwijt omdat ze illegaal heeft lopen lobbyen voor een clubje internationale snorders. Ze wist dat het niet mocht, maar ze deed het toch. Ze belde Mark op zijn gewetenloze Nokia en zei er meteen bij dat het niet mocht wat ze deed. Dat heet transparantie. Maar VVD’ers onder elkaar krijgen dan de slappe lach en regelen het alsnog.

Waarom een benefiet voor haar? Omdat ik weleens iets terug wil doen. Ze heeft me in de loop van mijn columnistenbestaan meer werk gegeven dan ons nationale misverstandje Sywert. Als minister spekte ze ooit op schaamteloze wijze de Rotterdamse milieumaffia, hielp later als voorzitter van een ingewikkeld consortium een persoonlijk vriendje aan een hoop geld en de topcrimineel Paarlberg was ooit per ongeluk de huisbaas van haar kantoor. Plus dat hilarische huwelijk met de toenmalige Rotterdamse burgemeester Bram Peper.  Ze heeft me aan zo veel werk geholpen. Dus ik wil nu weleens wat terug doen. Als dank. Maar waar doe je dat? 

In de Amsterdamse RAI. Daar mag namelijk alles. Afgelopen zondag stond onze Thierry daar met zijn vriendjes allerhande veren in de reet van de Russische oorlogsmisdadiger Vladimir Poetin te steken. Volgens traditie. In 1933 mocht Anton Mussert in diezelfde RAI namelijk al zijn donkerbruine praatjes tegen een club NSB’ers houden. Kortom: kwestie van even de RAI bellen en het avondje Lobby Neelie de winter door is zo geregeld. 

Het werd daar afgelopen zondag in de RAI trouwens een aandoenlijk middagje waar na afloop iedereen warme handjes van het klappen had. Klappen voor de Russische ambassadeur. Wereldgozer die Nederland overigens prees omdat hij hier tenminste mag zeggen wat hij wil. Dit soort middagjes moest je in Moskou niet flikken. Hij vroeg daarna aan partijhagedis Gideon van Meijeren of dit ongepaste grapje uit de notulen kon worden geschrapt. Dat kon uiteraard.

Na afloop legde Thierry aan de ambassadeur uit dat hij bezig is met zijn bijzondere Renaissancescholen en hun totaal nieuwe leerplan. Alles wordt simpeler. Bij aardrijkskunde is Oekraïne gewoon een Russische provincie, bij geschiedenis heeft het land sowieso nooit bestaan en bij maatschappijleer wordt de vrijheid van meningsuiting opnieuw geformuleerd. Gewoon zeggen wat de dictator wil dat je zegt. De ambassadeur knikte instemmend. 

Toen Thierry aan het eind van de middag tevreden thuiskwam zat zijn buurman bij hem op de bank televisie te kijken. „Hoezo?” vroeg Thierry. De buurman legde uit dat hij zich door de Forumleider de laatste tijd een tikje bedreigd voelde en dat hij daarom daar voorlopig bij hem kwam wonen. Hij legde uit dat het een gevoel was. Daar wilde hij het bij laten. Thierry verdween geschrokken naar boven waar zijn slaapkamers kort en klein waren geslagen. Zijn zwangere vrouw zat angstig te huilen op de rand van het bed. Zijn vleugel lag al een uurtje te branden in de achtertuin.

„Mijn achtertuin”, verbeterde de buurman Thierry later. Het was volgens de buurman altijd zijn achtertuin geweest. De door Thierry gebelde politie werd door de buurman behendig afgepoeierd. Het was gewoon een huiselijk conflictje. Niks meer, niks minder.

’s Avonds laat is de buurman netjes vertrokken, maar wel met de mededeling dat Thierry de Russische dictator fanatiek moet blijven steunen. Omdat het anders weleens lelijk met hem af kan lopen.  Thierry begreep niet wat hij bedoelde, waarna de buurman vrolijk lachte: „Lees je geen kranten lieverd?”

En toen met een vette knipoog: „Trusten ouwe oligarch!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s