Als de boot van Vlieland aankomt in Harlingen is er veel te zien.

In de zomer is het altijd druk als de boot van Vlieland aankomt in Harlingen. Als toeschouwer zijn er altijd wel vermakelijke taferelen om te aanschouwen. Als een gezin met jonge jongens op de fiets van de boot afkomt, de kleinste voorop richting de Sas brug. Vlak voor de brug gaat de bel en branden de rode lichten. Als de bel gaat dalen de slagbomen. Het jongetje is er al onderdoor. Moeder roept “kom terug”!!!. De slagboom is dan al dicht aan de andere kant houd de brugwachter hem nog open zodat het jongetje er aan de overkant nog door kan. Maar de moeder gaat vreselijk tekeer dat hij terug moet komen. Het kereltje kruipt met fiets en al onder de slagboom door om zijn moeder weer gerust te stellen. De andere wachtende reizigers kijken de bezorgde moeder verwonderd aan.

Als ik verder loop kom ik bij de kade op de plaats waar de bagage afhandeling plaats vind. Iedereen is op zoek naar zijn koffer en andere spullen. Plotseling zie ik een peuter, ik schat een jaar of 4 op een step aankomen. De peuter stept naar de uitgang. Ik kijk of ik een bij behorende ouder kan ontdekken maar ik zie er geen. Niemand maakt aanstalten om haar tegen te houden en voor ik het in de gaten heb is de peuter verdwenen in de mensen massa op de boulevard. De kinderen van tegenwoordig zijn zeer zelfstandig.

Een vaderen en moeder met 3 kinderen. Veel bagage, rugzakken, tassen op de kar en de kinderen zelf met een rugzak. Plotseling gaat het kind op de grond zitten en wil niet verder lopen. De ouders doen al het mogelijk om het jongetje weer beweging te krijgen. Zullen we nog even zwaaien naar de vriendjes. Nee!!….is het dwingende antwoord. Ze nemen plaats bij het hek. Na een minuut of 5 gaat moeder naar het kind en worden patat en ijs beloofd en zo komt het jongetje weer in beweging.

Dan zie ik een man met een baby op zijn buik gebonden, een kar vol bagage voortduwend. Het kind zit stevig ingesnoerd de armpjes steken er links en rechts horizontaal uit. De beentje zitten als door een spreidbroekje gevormd. De moeder loop er vrolijk naast. Bij mij komt dan de gedachte van zij heeft het 9 maanden gedragen nu mag hij tot het zelfstandig kan lopen.

Er zijn meer die de jonge kinderen op het lichaam hebben gebonden. Uit Afrika over gewaaid?? Een moeder met het kind op de rug. Die rende achter haar zoontje aan die de verkeerde kant oploopt. De vader is bij de bagage karretjes de koffers aan het vastbinden en lijkt zich nergens om te bekommeren. Dan moet de moeder nog 2 fietsen meenemen naar boven. Als ze boven bij de uitgang is gaat het jongetje er weer vandoor. Ze roept maar dat geeft niet. Het kereltje gaat richting Sas brug. Vader nog steeds druk met de bagage heeft niks in de gaten. Dan parkeert ze de fietsen en holt achter het jongetje aan. De baby op het rug wordt van links naar rechts geslingerd. Als ze weer bij de fietsen terugkomt is de man klaar met vastbinden van de koffers. Dan blijkt er nog een kind te zijn de oudste. Ze gaan als laatste door het hek en kan het walpersoneel afsluiten.

Dit is greep uit wat je zoal te zien krijgt als je een bezoekje brengt aan de aankomst van de boot van de eilanden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s